Komentarze do: Cyklotymia może wpłynąć na lepsze osiągnięcia?

Autor: mariusz

mariusz — Mon, 30 Aug 2010 11:53:27 +0000

Zgodzę się niestety z chad. Dopiero niedawno zglosilem sie do psychiatry ale od dawna widzialem u siebie objawy. Na poczatek lekarz zawyrokowal cyklotymie i zalecil leki antydepresyjne – wlasciwie trudno uwierzyc, ze jeszcze miesiąc temu bylem jednym ze szczesliwszych ludzi na swiecie.
Faza depresyjna wydaje mi sie byc stanem normalnym osobowosci – na tyle sie juz do niej przyzwyczailem, ale kazdy epizod maniakalny jest na tyle realny, że znów każe mi uwierzyć, iż życie “w końcu się odmieni”. Właśnie ta wiara w cudowny koniec problemów jest chyba najgorszą moją dolegliwością. Nie znam wielu osób z tymi zaburzeniami, ale wiem z doświadczenia, jak trudno jest itrzymać stały kurs doświadczając co chwilę gigantycznych wzlotów i spadków nie tylko nastroju, ale motywacji i wiary w siebie.
Owszem okres maniakalny to okres wzmorzonej energii, ale nie jest to energia wyłącznie twórcza. Czesto to zwykłe nakręcenie, które pozwala szybko myśleć i szybko reagować, nie pozwala niestety utrzymać myśli zbyt długo oraz przemija zbyt szybko, by efekty pozytywne dało się skonsumować. W moich doswiadczeniach były to zwykle wzloty niezwykle wysokie, które z trudem potrafilem udźwignąć po kilku miesiacącach od wystąpienia. Co więcej, zanim przeczytalem o CHAD czy cyklotymii obwinialem wlasnie swoją osobowość o tak beznadziejny brak umiejętności wytrwania w celach i w energii, którą jak sądziłem wziąłem przecież z własnego wnętrza. Niestety, jest to energia z własnego wnętrza, tyle że zupełnie pozbawiona naszej kontroli. Uaktywnia się często w momentach kiedy jej potrzebujemy, znika jednak zupełnie niezależnie od naszej woli. Wydaje mi się że cytowany artykuł jest jedynie ciekawostką lub spekulacją kogoś, kto nie ma zadnych doświadczeń z opisywanymi zaburzeniami.

Autor: chad

chad — Wed, 04 Aug 2010 13:16:00 +0000

Doceniam pozytywny – najwyraźniej zamysł autora. Niestety, “dwubiegunówka” to wcale nie – wyższe aspiracje i ambicje, które dzięki więszemu zaangażowaniu się realizuje..

Autor(ka) chyba nigdy nie miał(a) kontaktu z ludźmi naprawdę cierpiącymi na skutki tej choroby – a są straszne społecznie – prowadzą nierzadko do izolacji, np wskutek dramatycznej frustracji z powodu nieosiągania zawyżonych celów, niespełniania własnych nadmiernych oczekiwań, zgorzknienia, drastycznego obniżenia samooceny i postępującej demotywacji w wyniku ciągle powtarzających się doświadczeń porażki. Wynika to np. z “prostego” i brzemiennego w skutki faktu, że osoby z “dwubiegunówką” sa niestabilne emocjonalnie, a to przekłada się na niestabilność na innych polach, m.in. w dążeniu do wyznaczonego celu, w braku długotrwałej konsekwencji w działaniu, trudności z długotrwałym utrzymaniu jednego pozimu wysokiej motywacji, łatwym rezygnowaniu i poddawaniu się – tym łatwiejszym, im więcej porażek do tego momentu dana osoba przeżyła…

Może cyklotymia, może jakaś niezwykle łagodna forma choroby dwubiegunowej afektywnej (chad), przez krótki czas, poddaje się oglądowi rodem z powyższego artykułu, ale “normalne” życie osoby cierpiącej na chad – napewno nie jest niczym – delikatnie mówiąc – pozytywnym i wesołym…

Autor: maja

maja — Mon, 25 Jan 2010 21:43:47 +0000

dobrze że więcej jest pozytywów niż negatywów.Czuję się lepiej,że nie jestem sama:) lateralizacja półkól mózgowych ma na to wpływ? jestem tzw leworęczna

Autor: Arkadiusz Brzask

Arkadiusz Brzask — Sat, 11 Jul 2009 16:29:57 +0000

Cyklotymia jest genetycznie sprzęzona z osiagnięciami. Wiele wybirnych postaci cierpiało z powodu bipolara. Przykłąd; Manuel de Fala, Sergiusz Rachmaninow…

Pozdrawiam Arkadiusz Brzask

Autor: kamil 22

kamil 22 — Wed, 10 Jun 2009 16:08:29 +0000

fajnie ale moje wahania nastroju juz mnie dobijaja