Łuszczyca i depresja

Łuszczyca jest chorobą przewlekłą, praktycznie nie uleczalną – okresowe nawroty choroby mogą zdarzyć się zawsze, chory na łuszczycę nie wie nigdy, czy i kiedy brzydkie plamy na skórze znów się pojawią. Dlaczego piszemy o łuszczycy na serwisie poświęconym psychice? Bo łuszczyca, tak samo jak czerwienienie się, należy do chorób które tworzą psychopatologiczne błędne koło – nasza psychika wpływa na pogorszenie objawów, a pogorszenie objawów na psychikę, która w efekcie pogarsza objawy itd.

Łuszczyca jest chorobą skóry, która dotyka 2-4% populacji, przy czym przypadki łuszczycy zdarzają się coraz częściej. Wpływ na to ma zarówno coraz większe zanieczyszczenie środowiska, wzrost środków chemicznych z którymi mamy kontakt a także większy stres w którym żyjemy. Tak jak i inne choroby, które związane są z pogorszeniem się naszego wyglądu, tak i efektem łuszczycy jest spadek akceptacji siebie, obniżenie poczucia własnej wartości a w efekcie tych zmian, często również depresja. Niektóre szacunki z gabinetów dermatologicznych mówią o tym, że aż 33% pacjentów dermatologicznych (czyli co trzeci) potrzebowałoby leczenia również przeciw depresji. W przypadku łuszczycy depresja zdarza się częściej (ok. 50%), choroba jest bowiem bardzo widoczna a jej przewlekłość powoduje nasilenie objawów depresyjnych. Co dwudziesty pacjent z łuszczycą podejmuje próbę samobójczą.

Depresja w łuszczycy powoduje nasilenie objawów, a nasilenie objawów pogłębia stan depresyjny. Dlatego, poza leczeniem dermatologicznym, pacjent z łuszczycą powinien być w kontakcie z psychiatrą bądź psychologiem. Psychoterapia może pomóc w złagodzeniu objawów depresji, które mogą doprowadzić do złagodnienia objawów łuszczycy. Takiej szansy, pacjent z łuszczycą nie powinien odmawiać.

Co jeszcze możesz zrobić dla siebie jeśli nasz poczucie że zaczynasz doświadczać objawów depresji przy łuszczycy (lub wiesz na pewno, że masz depresję)?

• Jedz znaczne ilości ryb – badania wykazują, że omega-3 nienasycone kwasy tłuszczowe mają właściwości immunomodulujące, oddziałując przeciwłuszczycowo i przeciwdepresyjnie (Karolina Stępień, Puls Medycyny).
• Jeśli zamierzasz leczyć się psychiatrycznie (przyjmować środki farmakologiczne) upewnij się, że Twój lekarz psychiatra wie, jakie leki interferują z lekami dermatologicznymi. Nowoczesne metody leczenia depresji u osób z łuszczycą dobierają bowiem leki, które są w stanie jednocześnie oddziaływać na oba problemy chorego. (np. bupropion, diflukortolonu z moklobemidem, alefacep

fot.:AJoelle_xo/Flickr.com