Mózg chorego na łuszczycę, niewrażliwy na odbieranie sygnału obrzydzenia

Osoby chore na łuszczycę, cierpią nie tylko ze względu na somatyczną stronę swojej choroby, ale również ze względu na cały szereg psychologicznych efektów choroby. Depresja, poczucie niskiej wartości, trudności z nawiązywaniem relacji z innymi to tylko część problemów z jakimi osoby chore na łuszczycę muszą się borykać na co dzień.
Naukowcy z Manchesteru odkryli, że osoby chore na łuszczycę mają dość nietypowy sposób radzenia sobie z problemem odrzucenia emocjonalnego przez inne osoby- otóż ich mózg jest mniej wrażliwy na spostrzeganie obrzydzenia na twarzy rozmówcy.

Innymi słowy mówiąc – osoby z łuszczycą, które często spotykają się z negatywną reakcją emocjonalną rozmówców (objawiającą się tym, że rozmówca – nawet nieświadomie – prezentuje wyraz obrzydzenia, wstrętu czy awersji) nie zauważają tej reakcji na twarzy rozmówcy. Dzięki czemu, nie czują się dotknięci tym, że inni tak na ich wygląd reagują!

Za rozpoznawanie wyrazu obrzydzenia i wstrętu na twarzy innych oraz rozpoznawanie go na poziomie emocjonalnym, odpowiada w mózgu struktura nazywana korą wyspową (insular cortex). W ramach badań, uczestnikom eksperymentu, prezentowano zdjęcia osób, których twarz wyrażała wstręt i obrzydzenie. Połowa badanych cierpiała na łuszczycę. Analiza tomograficzna aktywności mózgu wykazała, że przy oglądaniu zdjęć, u osób z łuszczycą kora wyspowa była znacznie mniej aktywna, co sugeruje brak właściwego i na tyle silnego jak u pozostałych badanych rozpoznania uczucia wstrętu na oglądanych twarzach.
Poza analizą aktywności mózgu, badanych pytano również werbalnie o emocje osób ze zdjęć. Połowa badanych z łuszczycą, nie rozpoznawała wyrazu wstrętu. Wynika z tego, że osoby z chorobami skóry mogą wykształcić w sobie mechanizm ułatwiający im radzenie sobie z odrzuceniem. Mechanizm ten jest na tyle silny, że jest w stanie wpływać, na aktywność mózgu.