Parasomnia i nocne jedzenie

Grupa zaburzeń odżywiania jest niezwykle liczna. Najbardziej znane – anoreksja i bulimia, to nie jedyne możliwe problemy, z którymi borykają się osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania. Inne nieco mniej częste zaburzenia odżywiania to : BED (Binge Eating Disorder), Anorexia Athletica, ortoreksja, kompulsywne objadanie się i wreszcie syndrom nocnego jedzenia, który jest jedną z odmian parasomni.

Jedzenie nocą ma dwie odmiany. Pierwszą jest nocne objadanie się, które jest typowym zaburzeniem odżywiania. Polega ono na tym, że osoba (najczęściej odchudzająca się) dokonuje nocnego napadu na lodówkę podczas którego wyjada zapasy – najczęściej jedząc co popadnie i nie mogąc się powstrzymać. Objadanie się nocą, jest w tym przypadku procesem kompulsywnym lecz świadomym. Chory wie co robi i pamięta rankiem że jadł.

Parasomnia w swojej odmianie nocnego jedzenia (odmianie, bowiem zdarzają się parasomnie seksualne i inne)  to zaburzenie związane bardziej ze snem niż zaburzeniami odżywiania. Polega na tym, że osoba lunatykuje nocą i kroki swoje kieruje ku lodówce. Nocne jedzenie jest w tym przypadku wyjątkowo niebezpieczne, bowiem chory jedząc śpi – może się więc łatwo zadławić. Rankiem, osoba cierpiąca na parasomnie nie pamięta całego zajścia. W parasomni osoby mogą też jeść rzeczy, które nazwalibyśmy mocno nietypowymi – może to być wyjadanie zepsutych resztek z kosza, jedzenie dla psa, czy obgryzanie kwiatów doniczkowych.

Przyczyny parasomni jedzeniowej nie są do końca jasne. Uważa się, że zaburzenia snu mogą mieć związek z niedojrzałością układu nerwowego. Parasomnia jedzeniowa zdarza się też osobom będącym na diecie, lub rzucającym palenie. Na zespół nocnego jedzenia (w formie parasomni cierpi około 3% populacji).

fot.:Jyn Meyer/SXC