Rzucam męża, bo sprząta (nerwica natręctw)
- poniedziałek, Kwiecień 6, 2009, 10:00
- Wybrane Aktualne, Zaburzenia i choroby
- 8 338 odwiedzin
- Komentarze (4)
Większość żon słysząc takie słowa, popatrzyłaby na kobietę z politowaniem, pukając się dyskretnie w czoło. W Niemczech jednak właśnie udzielono rozwodu na podstawie skargi żony na nadmierną czystość męża. „Mnie by to nie przeszkadzało” powiecie zapewne. Nie? A gdyby Wasz mąż stwierdzając że ściana się zabrudziła, rozebrał ją całkowicie i zaczął murować na nowo?
Choć cała spraw brzmi zabawnie, kobiecie nie było zapewne do śmiechu – spędziła z mężem 15 lat podczas których jego kompulsywna potrzeba ciągłego sprzątania tylko się pogłębiała. Nerwica natręctw to nie tylko częste mycie rąk (znane nam z Makbeta) czy przysłowiowe liczenie kątów. Natręctwa mogą przybierać rozmaite formy, w tym również wewnętrzny przymus do dbania o czystość i porządek. Nadmierna pedantyczność, jest jednym z najczęstszych objawów nerwicy natręctw.
Jakie objawy powinny niepokoić?
- wszystko w Twojej szafie czy lodówce musi być idealnie poukładane
- każda rzecz w Twoim mieszkaniu ma swoje miejsce
- w każdej chwili miejsce to możesz wskazać bez zastanowienia
- nawet jak coś poukładasz, kilka razy sprawdzasz czy na pewno jest czysto
- nie znosisz jeśli ktoś przestawi cokolwiek na półce
- nie lubisz gości bo brudzą w Twoim mieszkaniu
- jeśli cokolwiek rozlejesz czy ktoś coś przestawi, odczuwasz niepokój dopóki nie wytrzesz bądź nie odłożysz przedmiotu na miejsce
- masz poczucie ze sprzątanie zabiera Ci zbyt dużo czasu
- zdarza się że nie zrobisz czegoś ważnego gdyż brakuje Ci czasu. Nie brakuje zaż Ci czasu na sprzątanie
Co możesz zrobić?
Przede wszystkim, uświadomić sobie że być może masz problem i jest nią nerwica natręctw. Zaburzenie obsesyjno – kompulsywne jest leczone głównie psychoterapią i niekiedy lekami obniżającymi niepokój i lęk. Dobre efekty przynosi terapia behawioralna. Nie leczona nerwica natręctw nie przejdzie sama, lecz będzie się pogłębiać i im szybciej zaczniesz się leczyć, tym szybciej zaczniesz normalnie funkcjonować.
Oceń tekst:
(Głosów: 3, średnia: 4,00 z 5)
Loading ...
mam 30lat mam to samo nonstop bym sprzatal budze sie rano i juz martwie sie czy starczy mi czasu na porzadki mam zone corke moje zycie to praca porzadki chciałbym to skasować tylko nie wiem jak
Mam 27 lat wspaniałą rodzinę i problem-sprzątanie. Wstaje rano wycieram kurze ,odkurzam ,myje podłogi ,potem zaczynam dzień czyli idę do łazienki na poranną toaletę i myślę co mam zrobić co odkurzyć , powycierać .Daje moim chłopakom chrupki a zaraz potem odkurzam bo “nabrudzili “mogła bym cały dzień chodzić ze szmatką. nie potrafię się już nawet nawet cieszyć zabawą z dziećmi bo myślę tylko o tym żeby sprzątać .jestesmy razem w piaskownicy to ja myślę o tym że zanim wrócimy do domu muszę ich porzadnie wytrzepać z piasku a kiedy juz wrócimy to poodkurzać, bo pewnie jakieś ziarnko piasku spadło na podłogę .Sama juz nie potrafię tego opanować,mój maż zaczyna już miec tego dosyć ,a ja codziennie kłade się spać z wyrzutami sumienia że tak mało czasu poświęciłam rodzinie bo sprzątałam.Pomóżcie, bo sama nie dam sobie z tym rady!
mam 21 lat i problem nie z soba lecz z ojcem. Od rana do wieczora moglby sprzatac. Podloge sciera 3razy dziennie , odkurza i zbiera kazdy okruch ktory spadnie na podloge. Po myciu naczyn zawsze myje zlew. Codziennie pozadkuje w szufladach oprucz tego sprzata na kladce schodowej co drugi dzien bo raz na dwa dni robi to sprzataczka. Jest coraz gorzej i jeszcze prubuje mnie w ta wciagnac. Co robic?
Patryk, mam to samo. Daj spokój, jedyna strategia to uciekać- ja nie widze nic innego